
تقدیم به تمامی دوستاران ابی

شادمهر عقيلي هفتم بهمن ماه سال 1351 در تهران متولد شد . از بچگي به نوازندگي علاقه داشت و با پيانو شروع كرد ولي بعد ويلن را بعنوان ساز تخصصي خود انتخاب كرد.

نواختن ساز را از هر كاری بيشتر دوست داشت. ساز هاي تخصصي وي پيانو ، گيتار و ويلن بوده و در نواختن ويلن تبحر خاصي دارد. از 1376 وارد واحد موسيقي صدا و سيما شد و در آنجا مشغول به كار شد ولي كارهاي او براي كسب مجوز مشكل داشتند . بعنوان اولين كار «معبود» را اجرا كرد و بعد از آن «بهار من» اولين كاست او بود . بهار من كاست بدون كلامي بود كه شادمهر نوازندگي پيانو ،گيتار و ويلون را در آن بعهده داشت . بعد از آن کاست «مسافر» به بازار آمد و تحولي در موسيقي پاپ كشور ايجاد شد كه آثار آن براي هميشه به جا ماند . بعد از آن كاست «دهاتي» منتشر شد و باعث نمايان شدن فرق بين كارهاي شادمهر و ديگران شد . در اين راه هميشه مشكلات بسيار زيادي سر راه او قرار داشت و گرفتن مجوز براي كاري كه نام شادمهر روي آن باشد مشكل شد ، با وارد شدن شادمهر به سينما محبوبيت او صد چندان شد . او در دو فيلم سينمايي« پر پرواز و شب برهنه» بازي كرد و خود را در عرصه بازيگري هم مورد امتحان قرار داد . بازي در اين فيلم ها باعث افزايش حساسيت روي كارهاي وي شد . پس از آن ، دوسال گرفتن مجوز براي كاست بعدي يعني« آدم و حوا » ادامه پيدا كرد و شادمهر كه ديگر عرصه را براي كار تنگ مي ديد رهسپار ديار غربت شد تا كسي نتواند جلوي پيشرفت او را سد كند و قصه پر پرواز را در زندگي خود تكرار كرد . شايد پر پرواز زنگ خطري بود براي آنهايي كه اجازه راحت كار كردن را از امثال شادمهر سلب مي كنند.
او بعد از پرواز از ايران وارد كانادا شد و با كمپاني "نواميديا" قرداد امضا كرد.هنوز چند وقتي تا انتشار اولين آلبوم او در خارج از كشور باقي مانده بود كه ناگهان اين آلبوم با كيفيت پايين در بازار ايران پخش شد.نكته قابل توجه اين بود كه بعضي از آهنگهايي كه او اصلا قصد انتشار آنها را نداشت در اين آلبوم منتشر شده بود.بعد از يك ماه از اين ماجرا آلبوم او به طور رسمي و با نام خيالي نيست پخش شد كه شامل قطعات زير يود:1-خيالي نيست 2-باور 3-فال قهوه 4-ژينا 5-مي خوام برم 6-چشم هاي عاشق 7-باور. بعد از منتشر شدن اين آلبوم و به دليل وجود نداشتن سه آهنگ: باور،مي خوام برم،فال قهوه در آلبومي كه يك ماه قبل در ايران پخش شده بود بار ديگر آلبوم او اين بار با اين سه آهنگ جديد و با نام فال قهوه در ايران به فروش مي رسيد! آلبوم بعدي او آدم فروش بود.آلبوم سوم او در خارج از كشور پاپ كرن نام داشت كه در اسفند 84 پخش شد.به احتمال فراوان آلبوم بعدي او تا تابستان 86 پخش خواهد شد.
عاشق بازي بهروز وثوقي / کم غذا و تحت تاثير محبت های مادرش / عاشق اتومبیل بی ام و / شناگر ماهر ( خصوصا شنای قورباغه ) / حساسیت بیش از حد نسبت به دندان هایش / کم حرف / عاشق خرید کفش و بیزار از سیاست / ماهی یک بار به شمال می رفت/ آرزو برگذاری کنسرت را در استادیوم آزادی داشت/خواننده محبوب : ریکی مارتین / نه ازدواج کرده ، و نه به خواستگاری رفته / روزی 1 یا 2 بار با مادرش در ایران تلفنی صحبت میکند / هیچ گونه هدف و یا قصد باز گشت ندارد
لازم به ذکر است آلبوم های : "قسمت (آخرین بار)" ، "تلافی" و "دوری وپشیمانی" متعلق به شادمهر عقیلی نمی باشد دو آهنگ جدید شادمهر با نام های<سبب>و<رسیدی> از آخرین کارهای او است.
در سال ۱۳۳۵ در شهر اصفهان دیده به جهان گشود. از کودکی شروع به خواندن نمود و بیش از ۱۲ سال از سنش نمیگذشت که شاگرد جلالالدین تاج اصفهانی شد و ۱۳ سال شاگرد او بود.

در سال ۱۳۵۷ در سن ۲۲ سالگی در آزمون باربد (که شامل سی لحن آوازی است) زیر نظر علیاکبر خان شهنازی، دکتر مهدی برکشلی، دکتر مهدی فروغ، دکتر داریوش صفوت و علی تجویدی، موفق به دریافت جایزه اول شد.
علیرضا به شیوههای آوازخوانی تاج، ادیب خوانساری، دادبه و طاهر زاده مسلط است. در سال ۱۳۶۰ پس از فوت استاد تاج اصفهانی نزد استادان دیگری چون حسن کسایی، جلیل شهناز، دادبه، محمدرضا شجریان رفت و از آنان در زمینه گوشهها و ردیفهای آوازی کسب معلومات نمود.
از سال ۱۳۵۷ همکاریش را با رادیو و از سال ۱۳۶۳ همکاریش را با تالار وحدت و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آغاز کرد.
وی در جشنوارههای فرهنگی و هنری در ایران و کشورهای آلمان، انگلستان، یونان، ژاپن «کنسرت جاده ابریشم» جشنواره سراسری موسیقی در تهران شرکت کرده و با استقبال گرمی روبرو شده است.
وی به اشعار مولانا، باباطاهر، سعدی علاقه دارد، ولی ارادت خاصی به حافظ دارد.
ضمناً ایشان در سالهای اخیر در شهرهای اصفهان و تهران به تدریس آواز نیز مشغول بوده اند. ولی به خاطر مشکلات زیاد کاری در صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد کلاسهای آموزشی ایشان برگزار نمیشود.
علیـرضـا افتخاری و همسرش مهری افتخاری اصالتا بختیاری هستند و به همراه سه دخترشان الـهـام، مرجـانـه و آوا در اصفهان زندگی میکردند. به تازگی به تهران رفته و همکار ی خود را با موسسه فرهنگی تماشاگه راز آغاز کردهاند.
مشهورترین آلبوم ها: آتش دل-یاداستاد-نیلوفرانه1-نیلوفرانه2-شب عاشقان-غم زمانه-صیاد-خاطرات جوانی-نسیما-بردی ازیادم-به دنبال1-به دنبال دل2-تو می آیی-سفر-ماه خراسان- راز گشا-آوای عشق-افسانه وبسیاری آثار فاخر دیگر که مجموعا بیش از 45 آلبوم است. اولین آلبوم استاد: آتش دل(1362)به یاد استاد تاج.
امیرکریمی در چهارم فروردین ماه سال 1349 خورشیدی مطابق با 24 مارس 1970 در محلهٔ کریمخان زند تهران متولد شد.تحصیلات دانشگاهی را با مدرک لیسانس مهندسی عمران به پایان رساند.در سال 71 یک دورهٔ اجمالی از تئوری موسیقی و سلفژ را گذراند و از سال 73 به طور جدی تر موسیقی را دنبال کرد. طی سالهای 73 تا 76 با چند تن از پیشکسوتان موسیقی چون بابک بیات، و مجید انتظامی ملاقاتهائی را داشت و از سال 76 با تولد دوبارهٔ پاپ در ایران کار حرفهای خود را با محمدرضا چراغعلی به عنوان آهنگساز و سعید امیر اصلانی به عنوان شاعر آغاز کرد و به دنبال آن همکاری وی با صدا و سیما نیز شروع شده. اولین آلبوم کریمی «غریبه» بود که به سفارش شرکت سروش در سال 1378 تهیه روانهٔ بازار موسیقی شد. او توانست با آهنگ «تهران» در این آلبوم به اوج محبوبیت وشهرت برسد.

صدای و سبک او را با صدا و سبک ابی مربوط دانستهاند.
آلبوم های امیر کریمیآلبوم غریبه، 10 آهنگ، سال 1378... آلبوم فوتبالیست ها، 2 آهنگ، سال 1378.... آلبوم تا همیشه، 8 آهنگ، اسفند ماه 1379.... آلبوم جوونی، 9 آهنگ، آذر ماه 1383.
آلبوم ستارگان عشق 1 آهنگ... آلبوم حضرت امیر المومنان علی (ع) 2 آهنگ... آلبوم حقیقت دارد، 2 آهنگ... آلبوم گلایه، 2 آهنگ.
امیر کریمی خواننده و موزیسین پاپ پس از دو کاری که اخیرا به سفارش یونسکو برای سازمان جنگلها به نام ده و کاری به سفارش ستاد مشترک نیروهای مسلح انجام دادهاند در حال حاضر به ضبط آلبومهای جدید خود مشغولند.
امیر کریمی 16 قطعه با شاعری سعید امیر اصلانی، یغما گلرویی، علی احمدی، اسد وجودی و تنظیم و آهنگسازی سعید امیر اصلانی علی ثابت و مهدی فردی در حال آماده سازی دارند. ملودی اکثر این آهنگها از خود امیر کریمی است که قرار است تا یکی از این آلبومها در سال 85 منتشر شود.
در کارهای که به سفارش سازمانهای مختلف انجام دادهاند قرار است که به زودی این کارها از شبکه بینالمللی جامجم و صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش خواهد شود.« به نقل از خبرگزاری آفتاب »
مصاحبه ایسکانیوز با امیر کریمی در مورد وضعیت موسیقی پاپ ایران
همایون شجریان ,فرزند چهرهٔ شاخص ایران,در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴ در تهران در خانوادهای سرشار از موسیقی چشم به جهان گشود .

از کودکی علاقه به موسیقی و ریتم در او نمایان بودتا با تشخیص پدر تزد استاد بی همتای تنبک شادروان ناصر فرهنگفر به فراگیری تکنیک و شناخت ریتم که اساس موسیقی است پرداخت و چند سالی هم نزد جمشید محبی ادامه داد. از ده سالگی در کنار خواهران خود نزد پدر آواز را شروع کردو دورن بلوغ روزانه تکنیک اواز و صدا سازی را به صورت فشرده فرا کرفت.در همان زمان به هنرستان موسیقی رفت و کمانچه را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد و در خارج از هنرستان به ادامهٔ فراگیری هن نزد اردشیر کامکار پرداخت . از سال ۱۳۷۰ پدر و گروه اوا را در کنسرتهای امریکا ,اروپا وایران با تنبک همراهی کرد و از ۱۳۷۸ به بعد در صحنهٔ کنسرتها با پدر همخوانی را اغاز نمود. همایون در چندین دوره کنسرتهای خارج از گشور با بزرگان موسیقی ایران به صحنه رفتهاست. برنامهٔ نسیم وصل به اهنگسازی محمد جواد ضرابیان , اولین برنامهای است که همایون به تنهایی خوانندگی انرا به عهده دارد.این آلبوم در ۱۳۸۲منتشر شد . پس از آن در سال ۱۳۸۳ دو آلبوم شوق دوست و ناشکیبا را منتشر کرد . در ۱۳۸۴ نقش خیال را به آهنگسازی علی قمصری به بازار عرضه کرد که با استقبال فراوانی روبرو شد. آخرین کارش که در مهر ماه ۱۳۸۵ به بازار عرضه شدهاست آلبوم با ستارهها حاصل همکاری او با محمد جواد ضرابیان میباشد.
غلامحسین بنان یکی از خواندگان سنتی ایران است. شهرتش بیشتر به خاطر خواندن ترانههایی چون مرغ سحر و «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا» است. تصنیف ای ایران که در بعضی از مقاطع نقش سرود ملی ایران را نیز بازی کرده، با صدای اوست.

وی در سال ۱۲۹۰ شمسی در تهران در خانوادهای هنرمند به دنیا آمد. وی پانزده سال تمام (۱۳۵۰-۱۳۳۵) پای ثابت برنامه گلهای رادیو ایران در بخشهای مختلف آن بود. که در این برنامه، استادان تراز اول موسیقی سنتی چون روح الله خالقی، ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، احمد عبادی، حسین تهرانی، علی تجویدی،و ... با او همکاری داشتهاند.
سرانجام وی در سال ۱۳۶۴ به علت ناراحتی دستگاه گوارش دعوت حق را لبيك گفت.
او در خانواده هنردوست و اعیان خود که نسبت نزدیکی با ناصرالدین شاه داشتند (مادرش برادرزاده ناصرالدین شاه بود) با آوازهای پدراولین درسهای موسیقی را آغاز کرد و پس از مدتی همراه با خواهرانش به مکتب مرتضی نی داوود نوازنده و آهنگساز نامدار ایران راه یافت که اولین معلم رسمی او در واقع نی داوود بود. او آواز را بعدها نزد ضیاء الذاکرین و ناصر صیف به روش سینه به سینه ادامه داد، او آنزمان شناختی از تئوری موسیقی و نت نداشت و آواز را به شیوه قدما و بدون توجه به جایگاه صدایش می خواند.
سالها بعد به دعوت روح ا... خالقی نزد صبا رفت تا به جمع خوانندگان مکتب وزیری بپیوندد. ابوالحسن صبا در اولین دیدار متوجه استعداد و تواناییهای بنان شد.آشنایی غلامحسین بنان با روح ا... خالقی، علی نقی وزیری و مخصوصا" ابوالحسن صبا نقطه عطفی در زندگی هنری بنان محسوب می شود. بنان پس از آشنایی با این بزرگان، همچنین استفاده از راهنمایی های آنها در زمینه آواز، پس از چند سال به ستاره ای در آسمان آواز ایرانی تبدیل شد.
مخصوصا" راهنمایی های وزیری که در اروپا دوره های آواز کلاسیک دیده بود باعث شد بنان در محدوده صدایی خود بخواند و به رسم بسیاری از خوانندگان آن روز با فشار تولید صدا نکند.
آنزمان وزیری با ارائه طرحهای جدید خود در موسیقی ایرانی و مخصوصا" تئوریزه کردن آن مورد توجه موسیقیدانان بود. وزیری با معرفی کردن استانداردهایی برای اجرای موسیقی ایرانی، جریان موسیقی ایرانی را به طرف نظم جدیدی هدایت میکرد. او از خوانندگی با استیل غلط بیزار بود که تاثیر این ایده هایش را روی اکثر خوانندگان و نوازندگان همنسلش به طور واضح می توان دید. وزیری به شاگردان و مجریان طرح هایش هم که باید نمونه کامل ایده های او می بودند توجه بیشتری داشت.
بنان نیز که آن زمان یکی از بهترین مجریان طرحهای وزیری بود با آواز پاکیزه و خوش تکنیک خود جربان آواز خوانی کلاسیک ایرانی را به سمت خود می کشید.
کم کم آوازهای بنان در رادیو شهرت زیادی بین مردم کسب کرد و هنرمندان بزرگ رادیو که بیشتر از شاگردان صبا بودند با ساخت قطعاتی همکاری خود را با او آغاز می کردند. همچنین هنرمندان بزرگی مانند جلیل شهناز و حسن کسایی که اصفهانی بودند در سفرهایی که به تهران داشتند، در جواب آواز با او همکاری می کردند.
می توان گفت مهمترین همکاران بنان در تولید موسیقی خالقی، محجوبی ( و رهی به عنوان ترانه سرا ) بودند. بنان آنزمان میان خوانندگان ایرانی، آوازه خوانی پیشرو در موسیقی ایرانی محسوب می شد. بسیاری از آوازهای او را پیانو و ویلن دو ساز محبوب آن دوران همراهی می کردند که آن سالها اولین تجربه های همکاری با سازهای غربی و از همه مهمتر تجربه همکاری با ارکستر بزرگ به اجرا در می آمد. هنوز هم آوازهای بنان با ارکستر و یا پیانو جزو بهترین نمونه های این نوع موسیقی است. هوشمندی بنان در اجرای تصنیفهای "من از روز ازل" ساخته مرتضی محجوبی، "توشه عمر" ساخته مهدی مفتاح در زمانی که آواز رایج هنوز بی سروسامان و تا حدی زمخت بود قابل تحسین است. با این حال اگر بنان با بزرگانی چون، نی داوود، صبا، وزیری و خالقی روبرو نمی شد، هیچگاه به چنین جایگاهی نمی رسید.
برخی از آثار

حسامالدین سراج در سال ۱۳۳۷ در اصفهان متولد شد. وی فرزند سید محمدرضا سراج است و دارای مدرک تحصیلی فوق لیسانس معماری از دانشگاه شهید بهشتی میباشد. وی علاوه بر آواز با نواختن سنتور و سه تار نیز آشنایی دارد و همچنین در دانشگاه هنرهای زیبا بحثی تحت عنوان شناخت هنر را تدریس میکند.

محل تولد: شهر ری ، کوچه آبشار
تعداد افراد خانواده: 4 نفر
آغاز نواختن پیانو: 5/5 سالگی
اولین استاد پیانو: کاووس سمندر
استادان بعدی: جواد معروفی ،مصطفی پورتراب
آغاز خواندن : نوروز سال 77
اولین آهنگ: « عیدانه» از اشعار مولانا و با آهنگسازی « فواد حجازی»
اولین آلبوم: Loving Migration تابستان 78
دومین آلبوم: « حال من بی تو» پاییز 79
سومین آلبوم: « عشق الهی» پاییز 80
اولین کنسرت: در سن 16 سالگی ودر سالن « ابوریحان بیرونی» در دانشگاه شهید بهشتی_ نواختن پیانو

او در محله مسجد بلال شهر بندرعباس به دنیا آمد. پدرش کارگر بازنشسته شرکت ملی بود. ناصر فرزند سوم خانواده بود. از 13 سالگی به موسیقی علاقمند شد. فعالیتهای هنری خود را از سالهای نوجوانی در صدا و سیما و حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان هرمزگان آغاز كرد.
وی کار حرفهای را به طور جدی از سال 137۴ خورشیدی آغاز کرد. در سال 1375 همراه با همسرش به تهران آمد. محمدعلی بهمنی شاعر هرمزگانی و دوست نزدیکش، وی را به انتشارات دارینوش معرفی کرد. پس از آن آلبومهای ناصر را این انتشارات ضبط و منتشر کرد.
عبدالهی در سوم آذرماه 1385 در بندرعباس به دلایل نامشخصی بیهوش و به کما رفت و پس از گذراندن 27 روز در کما در بیمارستان هاشمینژاد تهران درگذشت.
از او چهار فرزند به نامهای نوید، نازنین، نامی و نینا به جا ماندهاست.
عبدالهی در ترانههای خود از کسی تقلید نمیکرد و صدایی منحصر به فرد داشت. بیشتر اشعار ترانههای او از سرودههای محمدعلی بهمنی بود. در کار موسیقی به گفته خود وی تحت تأثیر سبک موسیقی ابراهیم منصفی بود. طوری که در سالهای آغازین کار هنری ترانههای منصفی را بازخوانی میکرد.
عبدالهی همچنین با موسیقی غربی و ایرانی آشنا بود و به آثار محمدرضا شجریان و علیرضا افتخاری علاقه بسیاری داشت.
پس از ارائه ترانه ناصریا منتقدان عبدالهی گفتند که این كاری اسپانیولی است و از ملودیهای جیپسی کینگ برگرفته شدهاست، اما وی معتقد بود که چنین نیست، و این كار ریتم عربی دارد، ریتمی كه بارها با سازهای دیگری نظیر عود، دهل، و دف نواخته شدهبود. اما تاكنون هرگز با گیتار نواخته نشدهبود، اما عبدالهی این كار را انجام داد.
ملودی ترانهی ناصریا سال 1376 ساخته شد. شعر این آهنگ به گویش بندری است و به گفته عبدالهی هدف از ساخت آن اعتراض ضد ظلم در جهان و نیز همدردی با ستمدیدگان جهان بودهاست. بر اساس متن شعر ناصریا اگر كسی به اسم ناصر بودن قصد یاری مظلومی را داشتهباشد پس از تحمل سختی بسیار و دشواریهای این راه در پایان پیروز خواهد شد.

ناصر عبدالهی خواننده محبوب پاپ ايران چهارشنبه ۲۹ آذر در بيمارستان شهيد هاشمی نژاد در پی از کار افتادن کليه هايش در گذشت.
روحش شاد
محمدرضا شجریان (۱ مهر ۱۳۱۹) خواننده برجسته موسیقی ایرانی است.
زندگی

محمدرضا شجریان مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد. آوازخوانی را از کودکی با همان لحن کودکانه آغاز کرد. از کودکی با توجه به استعداد و صدای خوبش تحت تعلیم پدر که خود قاری قرآن بود مشغول به پرورش صدای خویش شد، و در ۱۰ سالگی در رادیو به تلاوت قرآن میپرداخت. در سال ۱۳۵۷ در مسابقه تلاوت قرآن کشوری رتبه اول را به دست آورد. در سال ۱۳۳۷ به رادیو خراسان رفت و در رشته آواز مشغول فعالیت شد. سپس برای اجرای برنامههای گلها به تهران نزد استاد پیرنیا دعوت شد و در بیش از یکصد برنامه گلها و برگ سبز شرکت کرد. او از سال ۱۳۴۵ با احمد عبادی آشنا شد و از سال ۱۳۴۶ در کلاس مهرتاش شرکت نمود.
در ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیفهای آوازی را دنبال کرد. از سال ۱۳۵۲ نزد عبدالله دوامی کلیه ردیفهای موسیقی و شیوههای تصنیفخوانی را فرا گرفت. ۱۳۵۴ نزد نورعلی خان برومند سبک سید حسین طاهرزاده را فرا گرفت.
شیوههای آوازی اقبال السلطان، تاج اصفهانی، میرزا ظلی، ادیب خوانساری، قوامی و بنان را روی صفحات و نوارها به دقت دنبال کرد. از ۱۳۵۴ تدریس هنرجویان را در رشته آواز در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغازکرد و در سال ۱۳۵۸ با تعطیلی این رشته کار تدریس خود را پایان داد.
در ۱۳۵۷ چندین سرود میهنی اجرا کرد و همکاری خود را با سازمانهای دولتی ادامه نداد و در خانه به تحقیق و تدوین ردیفهای آوازی پرداخته و به آموزش شاگردان قدیمیاش همت گماشت. شجریان اکنون به همراه پسرش همایون شجریان به ترویج و اشاعه موسیقی اصیل و سنتی ایرانی میپردازد.
شجریان کنسرتهای زیادی برگزار کرده است، که از کنسرت راستپنجگاه به همراه محمدرضا لطفی و ناصر فرهنگفر مهمترین آنها به شمار میرود. از کارهای دیگرش، همکاری با گروه عارف و شیدا و همچنین چاووش بود که آثاری به یادماندنی موسیقی ایران را شامل میشوند. کنسرت هم نوا با بم نیز از جمله کنسرتهای به یاد ماندنی استاد شجریان میباشد که در آن کنسرت سبک جدیدی از آواز مرغ سحر را با همخوانی فرزند برومندش اجرا نمود . پس از آن با اجرای کنسرتهای بسیار به همراه استادان دیگر به شناساندن موسیقی ایران در جهان کارهای بسیاری انجام داد که هنوز هم ادامه دارد. به همراه مشکاتیان، لطفی، علیزاده، موسوی، پیرنیاکان، کسایی و دیگر استادان کارهای بسیاری ضبط کرده است. هم اکنون نیز به اجرای کنسرت به همراه همایون شجریان، حسین علیزاده و کیهان کلهر مشغول است.
اسماعیل مهرتاش،رضاقلیمیرزا ظلی، تاج اصفهانی، احمد عبادی، عبدالله دوامی،اقبالالسلطان آذر، قمرالملوک وزیری، نورعلی برومند، و محمود کریمی از جمله استادانی بودند که محمدرضا شجریان ردیفها، گوشهها، و دورههای آوازی موسیقی ایرانی را پیش آنها تمرین کرد، همچنین نوازندگی سنتور را نزد جلال اخباری و استاد فرامرز پایور آموخت. خود عبدالله خان دوامی شاگرد افرادی چون میرزا عبدالله و درویش خان از بزرگان موسیقی و آواز ایرانی بوده است.
برای اولین بار در سن ۱۰ سالگی به تلاوت قرآن در رادیو محلی پرداخت و در سال ۱۳۳۷، ۱۸ ساله بود که مشغول به همکاری با رادیو خراسان شد. سال ۱۳۴۶ به تهران آمد و در اواخر دهه ۴۰ و تا سال ۵۶ با «رادیو ایران» همکاری کرد. به دلیل مخالفت خانواده با نام مستعار «سیاوش بیدگانی» در برنامه «برگ سبز» و «گلهای تازه» اجراهای بسیاری توسط کنسرت رادیو به همراه محمدرضا لطفی، جلیل شهناز، حسن ناهید، ناصر فرهنگفر و دیگر نوازندگان آن دوره اجرا کرد. در سالهای آخر حکومت محمدرضا شاه پهلوی، شاه ایران، همکاری خود را به گفته خود به دلیل «پخش آهنگهای مبتذل» با رادیو و تلویزیون قطع کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و متعاقب آن انقلاب فرهنگی سال ۱۳۵۹ و قطع برنامههای موسیقی همکاری او نیز با رادیو قطع شد.
در سالهای اخیر و پس از اصلاحات، رادیو فرهنگ، در برنامه نیستان برخی از کارهای قدیمی و جدید او را پخش میکند، همچنین شبکه چهار جمهوری اسلامی در برنامهای تحت عنوان آوای ایرانی، با استفاده از «گنجینه گلهای تازه رادیوایران» آواز شجریان را همراه با تصاویری از خوشنویسی، نگارگری و دیگر هنرهای ایرانی پخش میکند.
در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت جایزه پیکاسو و دیپلم افتخار از طرف سازمان یونسکو در پاریس شد. این جایزه هر پنج سال به هنرمندی که برای شناساندن فرهنگ و هنر کشورش میکوشد اهدا میشود. پیش از وی، این جایزه را نصرت فاتحعلیخان خواننده قوالی از پاکستان دریافت کرده بود.
بیشتر آوازها و تصنیفهای اجرا شده گزیدهای بوده است از اشعار شاعران بزرگ ایران چون سعدی، حافظ، مولوی، باباطاهر، خیام و برخی تصنیفهای قدیمی با مضامین عاشقانه، و اجتماعی؛ همچنین استاد شجریان در برخی کنسرتها و کارهای جدیدتر خود از «شعر نو» شاعرانی چون فریدون مشیری، نیما یوشیج، سهراب سپهری، مهدی اخوانثالث و هوشنگ ابتهاج استفاده کرده است. از جمله کارهای مشترک او گزیدهای است از رباعیات خیام با صدای شجریان و رباعیخوانی احمد شاملو.

محمدرضا شجریان علاوه بر استعدادش در آوازخوانی، علاقه زیادی به خوشنویسی ایرانی دارد، او از سال ۱۳۴۴ به فراگیری خوشنویسی نزد استادان ابراهیم بوذری، و حسین میرخانی میپردازد. در حال حاضر ایشان سبک ویژه خوشنویسی خود را دنبال میکننددر ضمن دارای درجه ممتاز نستعليق میباشد
کوین کاستنر/Kevin Costner
سال تولد: 18 ژانویه 1955
محل تولد: لوس آنجلس امریکا
اولین فیلم : سایه ها تیره می شو ند 1981
تحصیلات : فارغ التحصیل بازار یابی دانشگاه کالفرنیا در فولرتن
موفقیت ها: مو فقیت جهانی با فیلم های " تسخیر ناپذ یران" 1987
با گرگها می رقصد 1990
محل تولد: آلمان
اولین فیلم: ملاقات کور ۱۹۸۷
تحصیلات : فارغ التحصیل کالج ایالتی ما نتکلر نیو جرسی
همسر دمی مور بازیگر