((آخر یقایل به الاول ، و یعبّر بالدار الاخرة النشاة الثانیه، کما یعبّر بالدار الدنیا عن النشأة الاولی))[مفرادت راغب].«آخر» مقابل «اول» است ، و به حیات پس از مرگ «دار آخرة» گفته شده است. از آنجا که حیات آخرت پس از حیات دنیاست ، به «آخرة» گفته شده است.
در قرآن کریم ، تعبیرات گوناگونی درباره ی آخرت آمده است ؛ از جمله: یوم الآخر ، دار الآخرة ، ثواب الآخرة ، لقاء الآخرة ، عذاب الآخرة ، لاجرالآخرة ، نشأة الآخرة ، حرث الآخرة ، نکال الآخرة .
درباره ی ثواب آخرت می فرماید: ((فآتا هم الله ثواب الدنیا و حسن ثواب الآخرة و الله یحب المحسنین))[آل عمران/148]: پس خدا پاداش این جهان (به یاری و پیروزی ) و پاداش نیکوی آن جهان به آنان بداد و خدا نیکوکاران را دوست دارد.
قرآن کریم ، آخرت را بهتر و پاینده تر از دنیا معرفی کرده است و می فرماید:(( بل تؤثرون الحیاة الدنیا ، و الآخرة خیرُ وابقی))[اعلی/ 16 و 17 ]: بلکه شما زندگی این جهان را بر می گزینید ، حال آنکه آن جهان بهتر و پاینده تر است.
و یکی از ویژگی های پرهیزکاران را یقین به آخرت دانسته است و می فرماید:((و الذین یؤمنون بما انزل الیک و ما انزل من قبلک و بالآخرة هم یوقنون))[بقره/4]: و آنان که به آنچه به تو و آنچه پیش از تو فرو فرستاده شده ایمان می آورند و به جهان واپسین بی گمان باور دارند.
قرآن کریم ، کارهایی را که انسان برای دنیا و آخرت انجام می دهد ، به «حرث» یعنی «کشت» تعبیر کرده است ، و در این باره می فرماید:(0 من کان یرید حرث الآخرة نزد له فی حرثه و من کان یرید حرث الدنیا نؤته منها))[شوی/ 20]: هر که کشت«ثواب» آن جهان خواهد ، برای او کشتش می افزاییم، و هر که کشت این جهان خواهد ، به وی می دهیم و در آن جهان هیچ بهره ای ندارد.
علی(علیه السلام ) ، درباره ی دنیا و آخرت می فرماید: (( ایها الناس ، اتقوالله ، فما خلق امرؤُ عبثاً فیلهو و لا ترک سدی فیلغو ! و ما دنیاه التی تحسّنت له بخلف من الآخرة التی فبّحها سوء النظر عنده ، و ما المغرور الذی ظفر من الدنیا بأعلی همّته کالآخر الذی ظفر من الآخرة بأدنی سهمته))[نهج البلاغه/ حکمت 370]: ای مردم ! از خدا بترسید. هیچ کس بیهوده آفریده نشده است تا به بازی پردازد. و او را به حال خود وانگذاشته اند تا خود را سرگرم کارهای بی ارزش نماید. و دنیایی که در دیده ها زیباست ، جایگزین آخرتی نشود که آن را زشت می انگارند. و مغروری که در دنیا به بالاترین مقام رسیده است ، چون کسی نیست که در آخرت به کم ترین نصیبی رسیده است.
قرآن کریم آخرت را زندگی حقیقی می داند ، حیاتی که مرگ در آن راه ندارد و از آن به «حیوان» تعبیر کرده است. یعنی زندگی بی مرگ و زندگی حقیقی ، آنجا که می فرماید:(( و ما هذه الحیاة الدنیا الا لهو و لعب و ان الدار الآخرة لهی الحیوان لو کانوا یعلمون))[عنکبوت/62]: این زندگی دنیا جز سرگرمی و بازی نیست ، و هر آینه سرای واپسین ٍ زندگانی«راستین» است ، اگر می دانستند.
در روایت اهل بیت(علیه السلام) ، درباره ی به یاد آخرت بودن و برای آخرت کوشیدن ، مطالب متنوع و گوناگونی آمده است ؛ از جمله فرموده اند:((من اکثر ذکر الآخرة قلّت معصیته))[غرر الحکم]: بسیار به یاد آخرت بودن ، «انسان» را از گناهان باز می دارد. کسی که بسیار به یاد آخرت باشد ، کم تر گناه می کند .
در قرآن کریم ، تعبیرات گوناگونی درباره ی آخرت آمده است ؛ از جمله: یوم الآخر ، دار الآخرة ، ثواب الآخرة ، لقاء الآخرة ، عذاب الآخرة ، لاجرالآخرة ، نشأة الآخرة ، حرث الآخرة ، نکال الآخرة .
درباره ی ثواب آخرت می فرماید: ((فآتا هم الله ثواب الدنیا و حسن ثواب الآخرة و الله یحب المحسنین))[آل عمران/148]: پس خدا پاداش این جهان (به یاری و پیروزی ) و پاداش نیکوی آن جهان به آنان بداد و خدا نیکوکاران را دوست دارد.
قرآن کریم ، آخرت را بهتر و پاینده تر از دنیا معرفی کرده است و می فرماید:(( بل تؤثرون الحیاة الدنیا ، و الآخرة خیرُ وابقی))[اعلی/ 16 و 17 ]: بلکه شما زندگی این جهان را بر می گزینید ، حال آنکه آن جهان بهتر و پاینده تر است.
و یکی از ویژگی های پرهیزکاران را یقین به آخرت دانسته است و می فرماید:((و الذین یؤمنون بما انزل الیک و ما انزل من قبلک و بالآخرة هم یوقنون))[بقره/4]: و آنان که به آنچه به تو و آنچه پیش از تو فرو فرستاده شده ایمان می آورند و به جهان واپسین بی گمان باور دارند.
قرآن کریم ، کارهایی را که انسان برای دنیا و آخرت انجام می دهد ، به «حرث» یعنی «کشت» تعبیر کرده است ، و در این باره می فرماید:(0 من کان یرید حرث الآخرة نزد له فی حرثه و من کان یرید حرث الدنیا نؤته منها))[شوی/ 20]: هر که کشت«ثواب» آن جهان خواهد ، برای او کشتش می افزاییم، و هر که کشت این جهان خواهد ، به وی می دهیم و در آن جهان هیچ بهره ای ندارد.
علی(علیه السلام ) ، درباره ی دنیا و آخرت می فرماید: (( ایها الناس ، اتقوالله ، فما خلق امرؤُ عبثاً فیلهو و لا ترک سدی فیلغو ! و ما دنیاه التی تحسّنت له بخلف من الآخرة التی فبّحها سوء النظر عنده ، و ما المغرور الذی ظفر من الدنیا بأعلی همّته کالآخر الذی ظفر من الآخرة بأدنی سهمته))[نهج البلاغه/ حکمت 370]: ای مردم ! از خدا بترسید. هیچ کس بیهوده آفریده نشده است تا به بازی پردازد. و او را به حال خود وانگذاشته اند تا خود را سرگرم کارهای بی ارزش نماید. و دنیایی که در دیده ها زیباست ، جایگزین آخرتی نشود که آن را زشت می انگارند. و مغروری که در دنیا به بالاترین مقام رسیده است ، چون کسی نیست که در آخرت به کم ترین نصیبی رسیده است.
قرآن کریم آخرت را زندگی حقیقی می داند ، حیاتی که مرگ در آن راه ندارد و از آن به «حیوان» تعبیر کرده است. یعنی زندگی بی مرگ و زندگی حقیقی ، آنجا که می فرماید:(( و ما هذه الحیاة الدنیا الا لهو و لعب و ان الدار الآخرة لهی الحیوان لو کانوا یعلمون))[عنکبوت/62]: این زندگی دنیا جز سرگرمی و بازی نیست ، و هر آینه سرای واپسین ٍ زندگانی«راستین» است ، اگر می دانستند.
در روایت اهل بیت(علیه السلام) ، درباره ی به یاد آخرت بودن و برای آخرت کوشیدن ، مطالب متنوع و گوناگونی آمده است ؛ از جمله فرموده اند:((من اکثر ذکر الآخرة قلّت معصیته))[غرر الحکم]: بسیار به یاد آخرت بودن ، «انسان» را از گناهان باز می دارد. کسی که بسیار به یاد آخرت باشد ، کم تر گناه می کند .
_________________
فقط يك بار به دنيا مي آيي، فقط يك بار خداوند زندگي را به تو هديه مي كند، اما يادت باشد كه هر صبح تولدي دوباره است، تولدي از خود ، با خود و به دست خود.
+ نوشته شده در ساعت توسط یاسین
|
